Aanraking zegt meer dan 1000 woorden

30 januari 2020

Tranen door aanraking, het verlangen om aangeraakt te worden, aanraking waar je zo aan toe bent dat je tranen gaan rollen als het moment daar is. In een werkoverleg met professionals op de afdeling Gynaecologie en het team geestelijke verzorgers en maatschappelijke werkers in het UMC Utrecht, werd de behoefte aan aanraking van een oncologische palliatieve patiënte gesignaleerd.

Laat je tranen gaan

Zachtjes legde ik mijn handen op haar schouders. Traan na traan liepen over haar wangen. Een diepe zucht. Wat fijn om zo aangeraakt te worden, zegt de patiënte emotioneel. Maar de behandeling was nog niet begonnen. De patiënte was er zo aan toe, zei ze een paar keer. We gingen eerst rustig zitten voor een gesprek. Ik gaf haar de ruimte om haar tranen eerst vrij te laten stromen. Toen zij aangaf dat zij er klaar voor was, begon ik haar huidhonger te stillen.

Helende aanraking

Ze was een heel teer en kwetsbaar mens. Haar huid was zo dun als filterpapier, geen vlees op haar botten. Elk botje was duidelijk zichtbaar. Een slap vaatdoekje. Haar buik begon te borrelen tijdens de behandeling. Haar ademhaling werd steeds dieper en dieper. Af en toe een zucht. Na de behandeling werd ze weer emotioneel. Haar tranen bleven over haar wangen lopen. Ik vroeg haar waarom ze huilde. Dit was precies wat ze nodig had, zei ze. Je warme zachte handen. Iemand die me weer aanraakt en mij aandacht geeft. Dat is zo veel waard, vervolgde ze. Ze voelde zich geen mens meer. Het leven is uit haar vertrokken, maar nu voelde ze zich weer even tot leven komen. Dit is het enige wat ik heb en waar ik naar uitkeek, vertelde de patiënte. Nadat ze haar vreugde tranen had gedroogd bracht ik haar vanuit mijn salon op poli ondersteuning bij kanker weer naar de afdeling.

Blog gepubliceerd op de Nationale zorggids

Reacties

1 Reactie

  1. dimitri

    Wat een mooie site, en wat een mooi verhaal Lily, mooi dat je het aandurft om mensen zo te helpen, succes met je schrijven en site! Groeten, Dimitri

    Antwoord

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Lees ook

Een reis met lotgenoten

Iedereen heeft een verhaal dat gehoord mag worden. Zo ook de verhalen van andere pleegkinderen, jong of oud. Ik luister er graag naar. Zij voelden herkenning in mijn boek en zochten contact met me. Hun verhalen duizelden me voor de ogen. Alsof mijn zicht achteruit is...

Parkinson

"Ik heb Parkinson, hoor", zegt mijn cliënte. Ze rijdt haar rolstoel mijn salon binnen bij zorginstelling AxionContinu. "Ik heb Parkinson", zegt ze nog een paar keer, alsof het een lied is. "Daar heb ik zelf geen probleem mee." Ik help haar uit haar rolstoel in de...

Het is stil heel stil

89-jarige cliënte met dementie, heeft ondersteuning van haar rollator. Ze was in de eetzaal thee aan het drinken tot dat ik haar kwam ophalen. Ze ging niet gelijk met mij mee tot dat ik de naam van haar dochter zei. Toen zag ik en de verpleegkundige een twinkeling in...

Uit je hoofd maar verbonden met je lijf

Vandaag laat ik de koffer met glitter en glamour voor de kinderen van het Wilhelmina kinderziekenhuis dicht. De kinderen willen stuk voor stuk een massage. Massage is een positieve ontspanning en een doorbreking van een uitzichtloze dag. Het is een tijdelijke...

 

"Het verhaal van Lily is pijnlijk en mooi tegelijk. Ik voelde het en ik voel met haar mee. Hopelijk helpt het anderen te begrijpen en in te zien dat alles wat een mens meemaakt, hoe jong ook, gevolgen heeft, soms zelfs een leven lang."

Karin Bloemen
Zangeres, pleegouder

 

BESTEL NU >

You have Successfully Subscribed!