Haar kleur was groen

12 december 2019

In mijn werk als schoonheidsspecialiste voor “verwenzorg” ontmoet ik veel bijzondere mensen. Deze keer werd ik gevraagd om een patiënte op te maken voor de bruiloft van haar dochter.

Een hartelijk ontvangst door de patiënte. Mijn koffer zet ik naast de wasbak en ga naast de patiënte zitten, even kennismaken. De patiënte heeft er zin in en is er klaar voor.

Een verpleegkundige, werkzaam op afdeling Gynaecologie van het UMC Utrecht, had contact met mij gezocht. Een vrouw van 70 jaar met een oncologische aandoening wil graag naar de bruiloft van haar dochter in Hoevelaken. Stichting Ambulancewens zou haar ophalen rond het middaguur. De patiënte wil graag goed verzorgd voor de dag komen.

Rustig leg ik de make-up spullen op de wastafel, kleurenpaletten, kwastenset en crèmes. De patiënte kijkt mee en wordt nog enthousiaster. Zoveel make-up spullen allemaal voor haar. Samen overleggen we, wat ze mooi vindt, het is haar dag om te stralen.

Haar gezichtskenmerken neem ik in mij op, haar ogen, huidskleur. Dan pak ik een kleurenpallet en wijs naar de kleur groen. Heel uitgelaten en enthousiast reageert de patiënte. Dat is de kleur die zij ook altijd gebruikt, haar kleur is groen. De crème breng ik aan op haar gezicht, gevolgd door de oogmake-up. Zij geniet zichtbaar van de aanraking. Het lijkt wel een massage, zegt ze.

De patiënte vertelt over haar man, die in de zomer van 2016 is overleden aan kanker. Haar dochters en muziek van Ede Staal. Haar verhaal raakt me, maar inspireert ook: wat een krachtige vrouw! Het is natuurlijk van ontzettend groot belang dat ze als getuige bij het huwelijk van haar dochter aanwezig kan zijn, en kan genieten. Ik kam haar, haren in model. Stralend bekijkt ze zich zelf in de spiegel, klaar voor de trouwerij!

Dankbaar is de dochter van de patiënte dat ik haar had opgemaakt. Want het was een dag dat zij even niet ziek was, maar de moeder van de bruid die keihard aan het stralen was!

Blog gepubliceerd op de Nationale zorggids

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Lees ook

Een reis met lotgenoten

Iedereen heeft een verhaal dat gehoord mag worden. Zo ook de verhalen van andere pleegkinderen, jong of oud. Ik luister er graag naar. Zij voelden herkenning in mijn boek en zochten contact met me. Hun verhalen duizelden me voor de ogen. Alsof mijn zicht achteruit is...

Parkinson

"Ik heb Parkinson, hoor", zegt mijn cliënte. Ze rijdt haar rolstoel mijn salon binnen bij zorginstelling AxionContinu. "Ik heb Parkinson", zegt ze nog een paar keer, alsof het een lied is. "Daar heb ik zelf geen probleem mee." Ik help haar uit haar rolstoel in de...

Het is stil heel stil

89-jarige cliënte met dementie, heeft ondersteuning van haar rollator. Ze was in de eetzaal thee aan het drinken tot dat ik haar kwam ophalen. Ze ging niet gelijk met mij mee tot dat ik de naam van haar dochter zei. Toen zag ik en de verpleegkundige een twinkeling in...

Uit je hoofd maar verbonden met je lijf

Vandaag laat ik de koffer met glitter en glamour voor de kinderen van het Wilhelmina kinderziekenhuis dicht. De kinderen willen stuk voor stuk een massage. Massage is een positieve ontspanning en een doorbreking van een uitzichtloze dag. Het is een tijdelijke...

 

"Het verhaal van Lily is pijnlijk en mooi tegelijk. Ik voelde het en ik voel met haar mee. Hopelijk helpt het anderen te begrijpen en in te zien dat alles wat een mens meemaakt, hoe jong ook, gevolgen heeft, soms zelfs een leven lang."

Karin Bloemen
Zangeres, pleegouder

 

BESTEL NU >

You have Successfully Subscribed!