Sorry is als een verleden zonder toekomst

9 maart 2022

Het woord achtervolgde mij in de Gansstraat in Utrecht. ‘’Sorry’’.
Ik reed bijna een man aan op mijn fiets. Het woord landde niet bij hem. Net zoals het bij veel mensen niet altijd aankomt. Ook op hoger niveau, in de historische context, zoals de sorry van Femke Halsema van vorig jaar en nog recenter de sorry van onze burgemeester Sharon Dijksma voor het slavernijverleden, is het een moeilijk woord. Kun je het verleden wissen of herschrijven met excuses? Gaat het wat oplossen?

Grabbelend in mijn tas pak ik mijn mobiel. Zonder te kijken fiets ik de stoep af om op het fietspad te komen. Een man schreeuwt dat ik uit moet kijken. Ik schrik net zo hard van hem als hij van mij. Stom van mij. Ik bied drie keer, of misschien wel vier keer, mijn excuses aan. Die gaan langs hem heen.
Hij is boos. Als een agent blijft hij mij op mijn fouten en plichten wijzen. Dat een auto hem wel had kunnen aanrijden, zijn fiets wel kapot had kunnen zijn. En hoe ik het in mijn hoofd haal om mijn telefoon in mijn handen te hebben. Het liefst geeft hij mij ter plekke meerdere bekeuringen.
Ik geef hem gelijk, zeg nog een paar keer sorry, maar tevergeefs. Hij blijft rode kaarten uitdelen. Na een allerlaatste sorry wens ik hem een fijne avond.

Ik zeg sorry voor de dingen waar ik zelf verantwoordelijk voor ben. Sharon Dijksma zegt sorry, namens het stadsbestuur van Utrecht, voor de actieve betrokkenheid van de stad bij de slavenhandel en slavernij. Niet door haar veroorzaakt, maar door handelaren die al eeuwen niet meer onder ons zijn.
Een zwarte bladzijde in de geschiedenis. We kunnen en mogen dit nooit vergeten. Daarom is het belangrijk dat er volop aandacht aan wordt besteed, zoals de tentoonstelling over dit onderwerp in het Rijksmuseum vorig jaar zomer.

Excuses kunnen we blijven maken met betrekking tot het verleden. Wat is er allemaal wel niet gebeurd in de recente wereldoorlogen, de middeleeuwen? Hoe zit het met de blanke slaven, de indianen en ga zo maar door? En kijk eens nu wat er in Oekraïne gebeurt. Verwachten we ook dat de Russen die nu nog geboren moeten worden, sorry zeggen tegen Oekraïne  waar Poetin verantwoordelijk voor is?
Het is ondoenlijk sorry te zeggen voor daden van mensen uit een tijd waarin we niet hebben geleefd. We moeten ervan leren. Zorgen dat het niet weer gebeurt. Zeg sorry, nu en in de toekomst. Daar speel jezelf een rol in. Dat we goed met elkaar omgaan, we elkaar respecteren en samen naar gelijkheid en saamhorigheid streven om de samenleving gezond en leefbaar te houden.

Op microniveau heb ik sorry gezegd voor mijn bijna aanrijding. Ik heb ervan geleerd en kijk voortaan beter uit. De mijnheer in de Gansstraat kan weer rustig op het trottoir lopen. En hopelijk heeft hij mij vergeven.

Deze column is gepubliceerd in de NuK (De nieuwe Utrechtse krant).

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Lees ook

Innerlijk kind

Laten we ons innerlijke kind eens om advies vragen in het vraagstuk rond diversiteit. Kinderen maken geen onderscheid tussen mensen. Dat doen volwassenen. Deze maken het leven complex. Kinderen omarmen iedereen. Ongeacht ras, stand, geaardheid. Een levenskracht waar...

Spierballen!

Kom op vrouwen, laat je spierballen zien! Ik sport veel en ik eet heel gezond, dus die spierballen van mij zijn zichtbaar. Maar ze ook laten zien in de media, dat is andere koek. En niet alleen voor mij. Heel veel vrouwen hebben moeite met zichtbaarheid. Niet voor...

Waar vind je de liefde in Utrecht

Een Liefde ontmoeten in Utrecht. Waar en hoe? Zeker in deze tijd. De dag van de liefde komt er weer aan. Nog een paar weken en dan is het weer Valentijnsdag en dat doet veel mensen meer dan ooit beseffen dat ze het alleen-zijn zat zijn. Ook al heb je de meest...

Proefabonnement op Pleegzorg

Proefabonnement op Pleegzorg Het is een grote stap, pleegouder worden. Dat doe je niet eventjes, daar denk je goed over na. Het is een grote stap, maar net als bij een abonnement op de sportschool kun je eerst kijken welke vorm bij je past. Bij pleegouderschap werkt...

 

"Het verhaal van Lily is pijnlijk en mooi tegelijk. Ik voelde het en ik voel met haar mee. Hopelijk helpt het anderen te begrijpen en in te zien dat alles wat een mens meemaakt, hoe jong ook, gevolgen heeft, soms zelfs een leven lang."

Karin Bloemen
Zangeres, pleegouder

 

BESTEL NU >

You have Successfully Subscribed!