Het is stil heel stil

8 juli 2021

89-jarige cliënte met dementie, heeft ondersteuning van haar rollator. Ze was in de eetzaal thee aan het drinken tot dat ik haar kwam ophalen. Ze ging niet gelijk met mij mee tot dat ik de naam van haar dochter zei. Toen zag ik en de verpleegkundige een twinkeling in haar ogen. We lopen samen over de gang van zorginstelling Axioncontinu op weg naar de salon.

Op het moment dat ik haar voeten aanraak komt er een hele diepe zucht. Alsof er een ventiel van een band is gesprongen. Ik vraag haar of het gaat en ze lacht. Ik ga door met een pakking voor haar voeten. Zij is stil heel stil. Alleen op de achtergrond hoor je de ontspannende muziek, vogels kwetterend heel zachtjes een wiegelied, waterval met druppels die wat uit de pas vallen en ik verbeeld mij een brandende zon en een helderblauwe lucht. Mevrouw knikt alleen maar als ik iets aan haar vraag. Ze zit rechtop en verliest mij geen seconde uit haar oog.  Ze lacht als ik onhandig badstofhandschoen voor haar voeten pak in plaats van sloffen.

Bij de gezichtsbehandeling hoor ik weer het geluid van een ventiel die van een band is gesprongen. Ik kijk naar de cliënte maar nu heeft ze haar ogen dicht. De behandelstoel staat iets schuiner. En ik laat haar, even niks even haar moment.

De cliënte was weggezonken ver met haar gedachten buiten de zorginstelling. Misschien kwamen verborgen gedachtes weer boven. Misschien dobberde ze op een luchtbed mee waar de muziek haar bracht. Haar gezicht was ontspannen en alle spieren van haar lichaam.

Ik heb haar weer naar haar kamer gebracht en de verpleging heb ik laten weten dat ze weer terug is.

Haar dochter was dankbaar voor de terugkoppeling.

“Stilte verlicht je levenspad. Door niet te spreken, zie je duidelijker.” Mahatma Gandhi

Deze blog is gepubliceerd op de National zorggids

Reacties

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Lees ook

Uit je hoofd maar verbonden met je lijf

Uit je hoofd maar verbonden met je lijf

Vandaag laat ik de koffer met glitter en glamour voor de kinderen van het Wilhelmina kinderziekenhuis dicht. De kinderen willen stuk voor stuk een massage. Massage is een positieve ontspanning en een doorbreking van een uitzichtloze dag. Het is een tijdelijke...

Tranen en geluk

Tranen en geluk

Het is weer de hoogste tijd voor het Wilhelminakinderziekenhuis. Kinderen blij maken door ze even af te leiden van het ziek zijn met wellness aan bed. De ouders hebben dan een momentje voor zichzelf, omdat ik ze heel even ontlast. Ze kunnen dan even koffiedrinken of...

Duister eiland naar de zon

Duister eiland naar de zon

Wederzijdse afspraken om een gezin te helpen die het maatschappelijk niet breed heeft of het net niet redt. Het wel willen bieden maar niet kunnen. Maar als een ander gezin het wel kan en je die hulp biedt dat is een verrijking voor de maatschappij. Ineens viel het...

Glimlach in de spiegel en zij glimlacht ook

Glimlach in de spiegel en zij glimlacht ook

Je bent dementerend en kijkt in de spiegel. Op een of andere manier constateer je dat je eigen beeld anders is dan anders. Door een bepaald gevoel of energie wat wordt getriggerd. Een positieve prikkel kan het geluksgevoel vergroten. Een mantelzorger vertelde mij dat...

HET BOEK KOMT ERAAN

 

Mijn boek 'Het verborgen meisje' verschijnt op 2 november 2021, in de Week van de Pleegzorg. Bestel nú en ontvang 't zodra het zover is!

 

"Het verhaal van Lily is pijnlijk en mooi tegelijk. Ik voelde het en ik voel met haar mee. Hopelijk helpt het anderen te begrijpen en in te zien dat alles wat een mens meemaakt, hoe jong ook, gevolgen heeft, soms zelfs een leven lang."

Karin Bloemen
Zangeres, pleegouder

 

BESTEL NU >

You have Successfully Subscribed!